yediağustos

ellerime iğneler batırılıyor ve sen kadife çiçeklerini öpüyorsun. buradan ayrılacağımı düşünürken sırtımdan yukarı doğru fırtınalar eserken; senin güneşten gözlerin doluyor. minik terastan aşağı doğru sana bakarken, gözlerimin rengi omuzlarından süzülürken, sen yukarı bakıp gökyüzünü kucaklıyorsun.
hayır, soğuk değil, sadece içim buz tutmuş. omzuna yaslansam rengarenk olur içim.