öyle iyi anlıyorum ki bulutumun mavisini.zaman zaman nasıl tutkulu bir kırmızıya dönüştüğünü.öylesine kıpkırmızı ki;damarlarımda dolaşıp,hayat verip;tazeliyor onu.bazen baştan çıkaran kırmızı bir elbise gibi,bazen tadı damağında bırakan kırmızı bir elma gibi,bazen de kokusuyla büyüleyen bir çiçek gibi.zaman zaman nasıl heyecan dolu bir turuncuya dönüştüğünü.öylesine tupturuncu ki;heyecanıyla etrafını yakıp kavuran.bunu herkese,her şeye ve her yere adımlarıyla,gülüşüyle,elleriyle,koşuşuyla ve kalbiyle konduran.parlaklığıyla göz kamaştırıp;kötülükleri karartan adeta!bazen de güneşi utandırıp gölgede bırakan bir bulut bu.zaman zaman nasıl sitemkar ve hüzünlü bir sarıya dönüştüğünü.öylesine sitemkar ki,asilikle göğüs göğüse gelecek gibi.gelip de onu devirecek gibi.devirip de barışın ve asaletinin simgesi olarak onu tutup yerden kaldıracak gibi.bazen de öylesine hüzünlü ki;en güzel şekeri gözyaşlarıyla eritebilecek bir bulut gibi.gözyaşlarıyla beraber akan o kadar çok şey var ki o damlalarda;çocukluk hayalleri,küfürleri,eksiklikleri..ve anlatacağında ona anlamsız ve boş boş bakacak insanlardan nefret etmemek için anlatamadığı sayısız hikayesi..zaman zaman nasıl gizemli bir yeşile dönüştüğünü.öylesine gizle kaplanmış bir hediye paketi ki bu bulut;kurdelesinin düğümleri bile yeşile boyanmış,onlar bile o kadar gizemli ki;açmaya korkup kaçanları soluk soluğa döndüren ve her düğümünü yaşamayı göze aldıran..zaman zaman nasıl masum ve kendi gibi bir maviye dönüştüğünü.öylesine binbir mavi ki içi,boğulacak gibi kendi içinde.farkındalığının tonları karışır ve ürpertir dibinde denizin.sanki derinliklerinde denizin;kayıp şehrini arar gibi.
bu meraklı çocuk paketi açtığında ise öyle rengarenk bir rüyayla karşılaşır ki;masalı takip etmeye çalışırken uyuya kalır kutuya sarılıp.ve en son rüyası da bu masalda yer almak olur.ama kim o zaman rüyanın kahramanı olur?