insanlar geçiyor üstünden senin.hüzünlerini,mutluluklarını bırakıyorlar üzerine.acılarını,kızgınlıklarını.türlü türlü hikayeler yaşıyorsun,farklı farklı hayatlara bürünüyorsun bunları yaşarken.kendine sakladığın o kadar çok sırrın var ki..ağır geliyor,yoruluyorsun,nefes nefese kalıyorsun.bazen yürümekte zorlanan yaşlı bir teyze oluyorsun,bazen heyecanla koşuşturan bir çocuk,bazen de gücünü tüketen bir genç.kızıyorsun hayata,yalnızlığına ağlıyorsun,kalabalığına küfrediyorsun bazen de.
sabahları uyanmaya çalışıyorsun omuzlarındaki yükle.dün gece bağırdı insanlar sana,güldüler kahkahalarıyla,kavga ettiler seninle.tüm sessizliğinle yine ağırladın onları sakince.yüzündeki mağrur ifade uyandırdı seni yeni bir güne.her gün başka bir başlangıç.yeni gözyaşları,yeni tebessümler,yeni bağırış çağırışlar,yeni "merhaba"lar,yeni "iyi sabahlar"la sen hep sevdin bizi.hep yer ayırdın bize yalnızlığından.kedileri uyuttun kucağında yüzüne rüzgar vururken.ya tek başına kaldığında kim uyuttu seni,uyandığında kim öptü seni,kim sevdi KADİFE yüzünü?




(evet bi sokak için fazla duygusal ama işte böyle.)